De communicatie. We zitten wel in de 21e eeuw wanneer we verschillende middelen van communicatie hebben, maar communiceren we echt? Of zijn we nu eenzamer dan ooit? Nu hebben we facebook, twiter, skype enz. en we communiceren met veel mensen elke dag. We hebben honderden vrienden en minstens een ervan is in elke moment beschikbaar. We kunnen in elke moment zeggen onze vrienden wat we voelen. Maar praten we wel? Heeft de ontwikkeling van technologie gedaan dat we steeds minder praten? Volgens mij, ja. Het is nu alles sneller en makkelijker maar onze virtuele vrienden kunnen niet vervangen de echte. Babbelen met een vriendin kan niet worden vergeleken met chat op facebook.

De mensen zijn zo nieuwsgierig. Ze willen alles weten. Waar ben je gisteravond geweest, wanneer kwam je terug, wie is bij je op bezoek gekomen, enz. Het is niet zo zichtbaar in grote als in kleine steden. Ik kom uit een kleine dorpje waarin iedereen kent elkaar. Hoewel het goede kanten heeft, is het ook ondraaglijk. Waarom is mijn leven zo belangrijk voor iemand anders? Hebben ze niet hun eigen leven en problemen om op te lossen? Het lijkt zoals ze kunnen niet leven zonder roddelen. Vooral in de winter wanneer ze weinig baan hebben. De buurvrouw komt `s morgens op het koffie en in plaats van `goedemorgen` zegt ze `weet je wat er gebeurd`. Daarna gaat ze bij andere buurvrouw en zo de hele dag. Praatjes is de enige hobby.

Er wordt gezegd dat honden beste vrienden van de mens zijn. Een oude Scandinavische verhaal zegt dat, toen de continenten scheidden, een man was alleen op een eiland. Alle dieren waren op de andere kant van de zee. De hond zwom de zee en lag aan de voet van de man. En de man was niet meer alleen.

Als we een hond of een kat of andere huisdier hebben, zullen we nooit eenzaam zijn. En het is wetenschappelijk bewezen dat alleen half uur per dag spelen met hond of kat verminderen stress. De eigenaren van honden en katten lachen meer, ze zijn meer geduldig en emotioneel stabiel. Als we zien de vreugde waarmee het huisdier elke nieuwe dag en elke ontmoeting met ons verwelkomt, kunnen we niet lang blijven knapperig of triest.