De communicatie. We zitten wel in de 21e eeuw wanneer we verschillende middelen van communicatie hebben, maar communiceren we echt? Of zijn we nu eenzamer dan ooit? Nu hebben we facebook, twiter, skype enz. en we communiceren met veel mensen elke dag. We hebben honderden vrienden en minstens een ervan is in elke moment beschikbaar. We kunnen in elke moment zeggen onze vrienden wat we voelen. Maar praten we wel? Heeft de ontwikkeling van technologie gedaan dat we steeds minder praten? Volgens mij, ja. Het is nu alles sneller en makkelijker maar onze virtuele vrienden kunnen niet vervangen de echte. Babbelen met een vriendin kan niet worden vergeleken met chat op facebook.

De mensen zijn zo nieuwsgierig. Ze willen alles weten. Waar ben je gisteravond geweest, wanneer kwam je terug, wie is bij je op bezoek gekomen, enz. Het is niet zo zichtbaar in grote als in kleine steden. Ik kom uit een kleine dorpje waarin iedereen kent elkaar. Hoewel het goede kanten heeft, is het ook ondraaglijk. Waarom is mijn leven zo belangrijk voor iemand anders? Hebben ze niet hun eigen leven en problemen om op te lossen? Het lijkt zoals ze kunnen niet leven zonder roddelen. Vooral in de winter wanneer ze weinig baan hebben. De buurvrouw komt `s morgens op het koffie en in plaats van `goedemorgen` zegt ze `weet je wat er gebeurd`. Daarna gaat ze bij andere buurvrouw en zo de hele dag. Praatjes is de enige hobby.

Er wordt gezegd dat honden beste vrienden van de mens zijn. Een oude Scandinavische verhaal zegt dat, toen de continenten scheidden, een man was alleen op een eiland. Alle dieren waren op de andere kant van de zee. De hond zwom de zee en lag aan de voet van de man. En de man was niet meer alleen.

Als we een hond of een kat of andere huisdier hebben, zullen we nooit eenzaam zijn. En het is wetenschappelijk bewezen dat alleen half uur per dag spelen met hond of kat verminderen stress. De eigenaren van honden en katten lachen meer, ze zijn meer geduldig en emotioneel stabiel. Als we zien de vreugde waarmee het huisdier elke nieuwe dag en elke ontmoeting met ons verwelkomt, kunnen we niet lang blijven knapperig of triest.

Rakija. Een van de meest populaire drankjes in Servie. Medicijn dat geneest alle bekende ziekten van het Servische volk- keelpijn, griep, verkoudheid, kiespijn, maagpijn, ischias, reuma... Op het dorp wordt het geserveerd met koffie in de ochtend, ontbijt, om de eetlust te openen voor de lunch, voor een goede slapen... dus volksgeneeskunde. Het is ook goed desinfiecatiemiddelen voor de ziel. Brug naar de innerlijke ik. Inspiratie en moordenaar van inspiratie. Prachtige drankje die verbindt de grootste vijanden. Vervanging voor de winterjas. De oorzak en de oplossing van alle problemen.

Verliefd zijn. Iedereen heeft het erover. Er worden films over gemaakt, boeken over geschreven en liedjes over gezongen. Dat heerlijke gevoel! Je hebt veel energie, je voelt je fantastisch en je kan de hele wereld aan. Je voelt de vlinders in je buik fladderen als je hem/haar aankijkt, je hebt stralende ogen, je bent wel gek op die persoon, je kunt alleen op hem/haar denken, je hebt een hevig verlangen om in zijn/haar buurt te zijn, je ziet alleen zijn/haar goede kanten. Ja, het maakt ons blind en duurt kort maar hoe zouden de dagen zijn zonder verliefdheid?

`Ze kwam naast me staan en ze zei
Wat vind ik van dit schilderij?
Ik keek haar aan, dit was verdacht
Deze vraag had ik nooit verwacht.
Wat is kunst?
Die blik in haar ogen dat is kunst.`
Ik denk er niet vaak over wat er kunst genoemd mag worden en wat niet. Meestal als ik een kunstwerk bekijk, denk ik alleen `dat vind ik mooi` of `dat vind ik vreselijk`. Ik vraag me eigenlijk nooit af of ik het wel kunst vind. Idereen heeft zijn eigen mening over kunst. Sommige mensen vinden de ene kunst mooi en de andere mensen weer de andere kunst. Iemand zegt dat kunst is iets dat door de mensen gamaakt moet zijn. Ik denk het niet zo. Wat is er met natuur? De zee is kunst. De zonsondergang is kunst. De schoonheid van sneeuw. De manier van levan is ook kunst. De liefde. De kus. De bekijk...

Er was eens, ver weg en lang geleden een koninkrijk. Allemaal woonden er gellukig en allemaal hielden van hun koning. Maar toen een machtige tovenaar, die koninkrijk wilde vernietigen, goot een magische drankje in de water dat alle bewoners dronken. Als iemand dat water dronk, zou hij meteen gek geworden. De volgende morgen hebben allemaal gek geworden met uitzondering van de koning en zijn familie omdat hij zijn eigen water had. Wanneer koning wat er gebeurt heeft gezien, heeft hij een orde proberen te maken. Maar niemand luisterde hem. De bewoners dachten dat hij niet normaal is. Ze vroegen de koning om de kroon afstaan. Teleurgestelde koning wilde het doen maar de koningin zei: ` Laten we ook dat water drinken, dan we zullen zoals ze worden.` En ze dat deden. Koning en koningin hebben de water gedronken en ze meteen begonnen nonsens te spreken. Wanneer de bewoners de wijsheid van koning hoorden, besloten ze dat hij hun koning tot einde op zijn leven kon zijn. Zo allemaal woonden gelukkig hoewel ze zich anders dan de bewoners van burelanden gedragen.

Een van de charmes van Belgrado is dat elke dag heb je een reizend theater of circus, kleurrijke situaties op elke bus. Bus 56 is een podium waarop ik sta soms met meer soms met minder passie en spul met andere burgers. Als Sava en Dunav zo ons leven verhalen, problemen en vreugden mengden elke dag. Er wordt gezegd dat je nooit bussen en mannen moeten jagen, zo meestal mis ik een gele cadeau van het Japanse wolk waarin sombere werknemers reizen in een werkedag. Laten kom andere volledig met gepensioneerden die ergens haasten. Vraag God waar, maar haasten ze ook. Maar minder somber. Ik geef toe, het rijden met deze bus is meer interessant. Belgrado heeft geen metro maar dat kan me niet schelen.

Mijn favorite boek is De vliegeraar van Khaled Hosseini. Het boek De vliegeraar neemt je mee naar de wereld in Afghanistan, waar een hechte vriedschap ontstaat uit twee jongetjes met verschillende afkomst. Amir is een Pahstun, terwijl Hasan, een jongen met een hazenlip, een Hazara is. Het is voor Amir dan ook vanzelfsprekend dat ze bevriend zijn, maar dat Hasan zijn ontbijt, zijn kleding en zijn veiligheid verzorgt. Het is meteen duidelijk dat deze ongelijke vriendschap uiteindelijk op scherp zal komen te staan.
Wat een verschrikkelijk, tragisch en mooi roman van Hosseini. Hij laat je zien hoe Afghanistan voor de oorlog is geweest. Je komt steeds meer over de cultuur te weten. De stad wordt mooi beschrevan. Dit verhaal zorgt ervoor dat je wordt meegesleept in de drama en ellende die de mensen nog elke dag moeten maken. Hosseini beschrijft op een realistische manier verschrikkelijke dingen die Amir ziet in Kabul. Een verhaal dat je meesleept en waarbij je tot het laatste moment blijft hopen op een goed eind.Ondanks de soms wat knullig dik opgelegde symboliek is De vliegeraar van Kabul een verbijsterend mooi boek. Het is een ontroerend, ongekunsteld en prachtig mooi boek dat je in een adem uitlezen. De vliegeraar van Kabul is een boek dat een plaatsje in de kast verdient.

Vrije tijd

Vrije tijd is tijd die men niet hoeft te besteden aan verplichte of noodzakelijke activiteiten zoals werk of studie. Daarom houdt idereen ervan. Mensen doen wat ze willen. Iemand is lid van een sportclub, iemand kijkt naar televisie. Sommigen wandelen of fietsen. Sommigen reizen graag.

In mijn vrije tijd doe ik alles en nog wat. Of niets. Soms lig ik de hele dag in de bed en kijk naar de televisie. Soms ga ik met mijn vrienden uit, soms lees ik graag de boek. Ik geniet van boeken lezen. Dat is beste manier om te besteden de tijd als de weer slecht is en je heeft geen zin om uit te gaan.

Vandaag de dag heeft idereen gebrek aan vrije tijd, zo mensen moeten er besteden als ze graag willen.

De mooiste periode van mijn leven is mijn kindertijd. Gelukkige en zorgeloze tijd. Het is zeker uniek. Ik reuk steeds de geur van donuts op die mijn oma elke ochtend voorbereidde. Ik ben opgegroeid in het dorp, dus ik kon de hele dag spelen met vrienden uit de straat. Het was echt genot.
Toen ik klein was, de grootste lol was mijn schommel. Mijn oma schommelde me altijd zeer hoog omdat ik ervan hield. Ik hield van de wind in mijn haar, ik genoot van het gevoel dat wanneer ik in de lucht ben, de wereld verdwijnt. In mijn kleine vijfjarige wereld leek dat het leven zal altijd zo zijn.

Een koffie kan je alom drinken. En er zijn verschillende soorten ervan. Volgens mij, de beste koffie is zwarte koffie. Drinken koffie in de ochtend is iets dat ik het meest houd van. Het eerste wat ik doe als ik opsta is gericht op de koffie en een uur is gereserveerd voor een kopje koffie en paar sigaretten. Anders kan ik niet werken. Ik hou van eerste koffie alleen drinken in de bed of op het terras als het mooi weer is.
Ik geniet van koffie ook wanneer ik met mijn vrienden uitgaan. Praatjes met vriendinen is onbegrijpelijk zonder koffie. Koffie is altijd een genoot, ongeacht ik er drink thuis, in de cafe`s, aan de fakulteit...