"De dromen ons bewegen, de werkelijkheid houdt ons op de bodem"

Vandaag kwam ik toevallig tot deze zin die heeft me geinspireerd om na te denken.
Je hebt de wensen die je vooruit duwen en niet toestaan dat je buigt aan de uitdagingen die werkelijkheid met zich meebrengt. Wat gebeurt er als je stopt met dromen? Van mijn ervaring is er een ineenstorting van het systeem. Je bent apathisch. Echt vreemde situatie met volledig ontbreken van emotie's. Deze apathie leidt tot een depressie die, althans in mijn geval, als het vermijden van andere mensen manifesteert, want die beginnen me te stikken. En wanneer ik me realiseer dat ik zo niet meer kan, begin ik opnieuw te leren hoe te dromen. Ik vraag me af wat ik, toen ik zes jaar oud was, wilde. En ik zie het kind in mij. Ik vind een nieuwe kracht om met problemen te confronteren. Wereld krijgt opnieuw de kleuren...