Mijn favorite boek is De vliegeraar van Khaled Hosseini. Het boek De vliegeraar neemt je mee naar de wereld in Afghanistan, waar een hechte vriedschap ontstaat uit twee jongetjes met verschillende afkomst. Amir is een Pahstun, terwijl Hasan, een jongen met een hazenlip, een Hazara is. Het is voor Amir dan ook vanzelfsprekend dat ze bevriend zijn, maar dat Hasan zijn ontbijt, zijn kleding en zijn veiligheid verzorgt. Het is meteen duidelijk dat deze ongelijke vriendschap uiteindelijk op scherp zal komen te staan.
Wat een verschrikkelijk, tragisch en mooi roman van Hosseini. Hij laat je zien hoe Afghanistan voor de oorlog is geweest. Je komt steeds meer over de cultuur te weten. De stad wordt mooi beschrevan. Dit verhaal zorgt ervoor dat je wordt meegesleept in de drama en ellende die de mensen nog elke dag moeten maken. Hosseini beschrijft op een realistische manier verschrikkelijke dingen die Amir ziet in Kabul. Een verhaal dat je meesleept en waarbij je tot het laatste moment blijft hopen op een goed eind.Ondanks de soms wat knullig dik opgelegde symboliek is De vliegeraar van Kabul een verbijsterend mooi boek. Het is een ontroerend, ongekunsteld en prachtig mooi boek dat je in een adem uitlezen. De vliegeraar van Kabul is een boek dat een plaatsje in de kast verdient.